Myśli styczniowe

Zbiorek autorskich refleksji stoickich, zanotowanych w styczniu 2023, głównie na spacerach z psem, zapisanych z myślą, że pozwolą mi stać się lepszym stoikiem, a przede wszystkim lepszym człowiekiem:
*O ZROZUMIENIU: Głupoty robi się w każdym wieku. Pamiętaj o tym, mając do czynienia z ludźmi starszymi. I z młodszymi też. I w ogóle, z ludźmi.
*O ZROZUMIENIU: Rób coś dla innych, ale nie oczekuj ani nie chciej nic w zamian — to nastawienie cię wyzwoli. Oczekując czegoś w zamian od kogoś, przede wszystkim, już z góry, zawodzisz sam siebie. To nie ludzie cię zawodzą: w pierwszej kolejności, jeszcze przed innymi, ty zawodzisz już sam siebie, a tego robić nie musisz, to pozostaw innym.
*O ZROZUMIENIU I LUDZIACH: Ludzie nie lubią tego, czego nie rozumieją. Tak, jak ty nie rozumiejąc matematyki, nienawidzisz jej. Dlatego ludzie nie lubią tego, jak myślisz i postępujesz.
*O LUDZIACH: Ludziom łatwiej umrzeć niż pomyśleć.
*O ODPOWIEDNIM MYŚLENIU: Jak masz coś zrobić, nie mów: „A, i tak zapomnę”. Powiedz sobie, „Nie zapomnę, zrobię to”. Tak, między innymi, ćwiczy się uważność i niezapominanie.
*O DOBRU I ZŁU: Złe waży więcej niż dobre.
*O EMOCJACH: Popłacz. Przestań płakać. Rób dalej, co masz robić.
*O SPEŁNIENIU: By człowiek czuł się spełniony, w pierwszej kolejności musi uświadomić sobie, że spełnienie pochodzi z serii popełnionych życzliwości względem innych, a potem musi być dla innych życzliwym.
*O STOICKOŚCI: Czy stoicyzm działa? Wyłącz go i włącz. Wyłącz i zobacz, ile ci dał i ile ci brakuje. A potem go włącz i na powrót żyj po stoicku.
*O SZCZĘŚCIU: Nie musisz wiedzieć, czym jest szczęście. Nawet nie powinieneś; zresztą tego nie wie nikt. Wiedząc, czym jest dokładnie, ciężko byłoby ci je osiągnąć. Wystarczy, jak będziesz wiedział, że samo bycie jest szczęściem samym w sobie.
*O PRZEMIJANIU: Nie zakochuj się w płatku śniegu.
*O PRZEMIJANIU: Ludzie są klepsydrami, w których piasku nie widać.
*Kuban stoikiem w utworze Jak nie wrócę po północy: „Największy to ze sobą miałem beef”.
*Kuban jeszcze raz stoikiem w tym samym utworze: „Ty, a przyjaciele? Stali za mną murem, ale szczerze?/Nigdy nie odwracałem się za siebie”. Innymi słowy, jak pisał Marek Aureliusz, trzeba umieć pomagać samemu sobie.