Kwestionariusz Prousta (6)
Siostra opowiedziała mi o kwestionariuszu Marcela Prousta, a ja postanowiłem zagrać w tę grę, co on. Pytań jest 35, są uwspółcześnione, a ja co i raz będę odpowiadał partiami.
Część 6:
26. Co najbardziej cenisz u znajomych?
To, że mnie akceptują. Bo potrafią mnie zrozumieć. Dzięki temu wiem, że mogę być sobą i że to w moim porządku jest w porządku. Opierdolą też, jak trzeba, i pomogą, jak trzeba, nie chcąc nic w zamian. Ostatnio Czarnuszek, widząc frustrację w moich oczach, pyta mnie: „Milo, to dla ciebie ważne?” Ja na to, że tak. I załatwił sprawę od ręki. Ktoś inni mi podpowiedział i wytłumaczył, co zrobić. Ktoś inny stanął w mojej obronie. Każdy z nich darzy mnie pewnego rodzaju dobrocią — to sobie cenię.
27. Kto jest twoim ulubionym pisarzem?
Nie mam jednego, a każdy z nich jest moim ulubionym z innego powodu: J.R.R. Tolkiena kocham za głębię i nieskończoną wyobraźnię; Stephena Kinga za gadulstwo i to, że potrafi mnie wrzucić w środek powieści, z której nie sposób się wygrzebać; Jo Nesbø za inteligencję, która bije z każdej strony (na jego miejscu, gdyby sprzedaż książek była nikła, obrabiałbym banki); Juliusza Verne’a za zew przygody, który we mnie wywołał; Josepha Conrada za to, że rozpieprzył wszystkich w nieswoim języku; Ernesta Hemingwaya za prostotę pisania. Jest jeszcze kilku innych, ale może zostawię ich na rozmowę z kimś, kto będzie nimi zainteresowany. No i kocham filozofów i ich myśli na papierze, które pomagają upomnieć się o regulamin życia.
28. Kto jest twoim ulubionym fikcyjnym bohaterem?
Byliby to bohaterowi z powieści autorów wyżej wymienionych, ale jeśli mam się mocno ograniczyć, to powiedziałbym — choć też ogólnie — że hobbici: ponieważ nigdy nie przestają zaskakiwać.
29. Z jaką postacią historyczną najbardziej się identyfikujesz?
Odrzuciwszy pisarzy i filozofów, chyba z żadną, ponieważ w większości są to ludzie zamieszani w politykę — ludzie na pewien sposób spaczeni.
30. Kim są twoi bohaterowie w prawdziwym życiu?
I znów, odrzuciwszy pisarzy i filozofów… to głównie sportowcy — bokserzy, którzy stając się rzemieślnikami tego najsamotniejszego sportu na świecie, przeszli przez morze bólu i tym samym posiedli pewną mądrość życiową.